Umywanie nóg – Wielki Czwartek
7. kwietnia 2009 . przez xmj
Czas na kolejne, święte Triduum Paschalne, czyli na najważniejsze świętowanie w naszym chrześcijaństwie. Rozmawiałem z uczniami na religii o tym świętowaniu. Słowo pascha najczęściej kojarzyło się z ciastem. A to przecież sedno naszego życia – ta PASCHA: PRZEJŚCIE. Przechodzimy po pasach na ulicy, z klasy do klasy, z parafii do parafii, ze stanu wolnego do małżeństwa. Dużo tych przejść mamy… A w tym naszym świętowaniu chodzi o przejście ze śmierci grzechu do życia w łasce. Dokonuje się ono mocą Śmierci i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.
Przygotowałem grób dla Jezusa w naszym kościele (o nim później). Lubię to robić. Przygotowania trwają najczęściej od adwentu: pomysł, możliwości, przesłanie. Nie narodził się Jezus, a grób Mu już szykują… W tym roku przesłanie płynące z naszego grobu: „krzyż bramą”.
Powołaniem chrześcijanina jest krzyż. Powołaniem i krzyżem kapłana jest pomoc w niesieniu tego krzyża. Sam wielokrotnie go czułem na własnych plecach. Ta scena z Wieczernika – obmycie nóg apostołom przez Jezusa – jest dobrą ilustracją do powołania kapłańskiego. Obmywam zmęczone nogi: w konfesjonale, w rozmowach, na katechezie i na gg. Mój siostrzeniec Artur (ma lat osiem) – gdy Go odwiedzę – zawsze pyta mnie: wujek, może nogi ci umyć? Wzrusza mnie tą ewangeliczną szczerością. I wiem, że mój krzyż jest bramą dla innych i dla mnie samego. Jakim powinien być (czy jest) Twój ksiądz? Refleksji wielkoczwartkowych czas…
Uważam, że bardzo dobrym księżmi, którym można zaufać i porozmawiać sa księża z naszej Parafii:)
Mój ksiądz?
przede wszystkim, nie możeby być MÓJ
musi być Kościoła i Parafii…
ten mój-nie mój ksiądz pełen wiary, modlitwy
a nade wszystko świadectwa
taki pokorny i cichy
miłosierny i pełen miłości…
ksiądz taki zwyczajny – a niezwykły
niech Bóg ma w swojej opiece tych wszystkich
moich-nie moich kapłanów
i błogosławi im… każdego dnia!
do afroo: Twój w znaczeniu: Twoich oczekiwań, wyobrażeń i marzeń…
ooooo to mogłabym pisać, pisać i pisać… 😉
ale – wolę się modlić właśnie o takich kapłanów moich oczekiwań, wyobrażeń i marzeń…
O. Jan Góra na ubiegłorocznej Lednicy widząc tysiące kapłanów-koncelebransów uroczystej mszy św. krzyknął „Jak dobrze że mamy kapłanów! Jak dobrze, że są oni na Lednicy! Brawa dla nich!”
Tak – jak dobrze, że mamy kapłanów! Osobiście bardzo się cieszę, że nigdy nie zawiodłem się na żadnym z nich. Wzrusza mnie gdy widzę jak przed wygłoszeniem kazania klękają na dłuższej modlitwie przed Najświętszym Sakramentem. Cieszę się, że „przykładają” się do kazań i nie wstydzą wyjąć „ściągi” z testem wystąpienia. Miłe to dla mnie, że gdy zbierana jest kolekta kapłan uśmiecha się szczerze do wiernych, przez co czuje się jeszcze większą więź z parafią.
Wielu mówi, że „po co mi ksiądz? Mam do niego iść do spowiedzi? Toć on sam grzesznik!” A ja właśnie lubię tą spowiedź, to pochylenie się, a najpierw ojcowskie wsłuchanie w wyznanie win. Cieszy mnie, że tak często od konfesjonału wstaję autentycznie silniejszy i mocniejszy.
Kiedyś jadąc w Płocku taksówką usłyszałem wielu „ciekawostek”, m.in. że w parafii Y to tyle, a tyle biorą za posługi sakramentalne. Osobiście jednak znam i tą parafię i jej kapłanów i po prostu wiedziałem, że to bzdura. Niestety wielu wymyśla, powtarza, przekazuje i żywi się takimi „pseudonewsami” dotyczącymi księzy. To naprawde przykre, że wielu nie mając o czym gadać, „schodzi” na księzy, bo „tym dowalić można”.
Jak dobrze, że mamy kapłanów, którzy są sługami Jezusa! Jak pięknie to widać w Wielki Czwartek gdy obmywają nogi 12 mężczyznom.
Jak dobrze, że mamy kapłanów! Dzięki Ci Panie za Twoich Kapłanów!
a ja zamiast komentarza pozwolę sobie powtórzyć ubiegłoroczny tekst 🙂
Kapłaństwo stało się Twoim udziałem.
Zostałeś zaproszony do wielkiej tajemnicy ?
Zostałeś obdarzony ogromny zaufaniem ?
Zostałeś obarczony krzyżem,
ale potrafisz go unieść ?
Wytrwaj,
Bo na tej drodze nie jesteś sam.
Kochaj,
bo miłość ogromna została Ci dana.
Ufaj,
bo Tobie zaufano.
Wierz,
bo wiara góry przenosi i serca nawraca.
Bądź kapłanem Boga Jedynego.
moje życzenia, życzenie mojego serca dla każdego kapłana
Mi się zawsze w Wielki Czwartek przypomina fragment z książki „Modlitwa i czyn” M. Quoista…”modlitwa w niedzielny wieczór”. I mam wtedy duuużo refleksji z okazji Światowego Dnia Księdza, pochylam się nad tajemnicą powołania i dziękuję za Nich. Wygrzebuję sporą kolekcję obrazków prymicyjnych i zawsze myślę sobie, że chciałabym, aby byli tacy silni, pełni zapału i gorliwości jak tamtego szczególnego dla nich dnia… A krzyż to najważniejsza brama, o tymi zresztą ,mówi napis przy wejściu do muzeum ks. J. Popiełuszki. Piękny wzór kapłaństwa.
Hmmm… Mam to szczęście, że z paroma księżmi jestem, byłam zaprzyjaźniona… Znam ich słabości, radości. To też ludzie, którzy jednak powinni stać na straży porządku moralnego. Dobry kapłan?
Taki, który porwie kazaniem,
znajdzie czas, wysłucha, pokrzepi, otrze łzy…
Pokorny, subtelny, ale kiedy trzeba niech „krzyknie” z ambony…
Taki, który kocha, współodczuwa, jest…
Umie wybaczyć, nie zapomina, pamięta…
Duchowy przewodnik…
Wskazujący drogę do Boga…
Przykład pogłębionej wiary…
Marzenie!?
Czcigodnym Księżom życzę ciągle nowego zachwytu nad „Krzyżem i Zmartwychwstaniem” – dwoma momentami tego samego Misterium i wyrażam szczere „Bóg zapłać”, iż dzięki Wam celebrujemy owo Misterum w Eucharystii.
Szczęść Wam Boże!
Hmm….. Mój Ksiądz… Trudny temat… Przede wszystkim chciałabym, żeby był szczery, nie ukrywał swoich uczuc, ale też brał pod uwagę uczucia innych… Chciałabym, aby był gotowy w każdej chwili służyc pomocą… Chociażby przez gg czy smsy… Chciałabym, aby rozumiał, a przynajmniej próbował rozumiec innych… Aby chętnie niósł pomoc i zawsze był otwarty na innych… Chciałabym aby był sobą i był sprawiedliwy… Mój Ksiądz powinien zawsze próbowac zrozumiec swoje błędy i próbowac je naprawiac… Nie powinien nikogo zostawiac samego w ciężkich chwilach i byc otwartym na rozmowy… Moj Ksiądz powinien sam wychodzic do ludzi, zwłazcza do młodzieży, a nie czekac, aż ktoś do Niego przyjdzie…
Ciężko jest opisac ideał Księdza… I tak nigdzie nie znajdziemy ideału…
Dziękuję Księdzu za spowiedź. Z mojej strony trochę chaotyczną, ale to było spore przeżycie i nerwy… Dzięki temu lepiej się poczułem, spadł ze mnie ciężar. Od konfesjonału odchodziłem na miękkich nogach. Bardzo dziwne uczucie.
Mój Ksiądz powinien być szczery, sympatyczny, otwarty na innych, nie powinien także udawać, ze wie wszystko najlepiej, powinien także podsuwać mi jakieś wyjścia z trudnej sytuacji, zamiast oceniać moje postępowanie, bo z takimi księżmi się już spotkałam… Ideały nie istnieją, ale można próbować do nich dążyć 🙂
… Ksiądz powinien szczery, pomocny, niezawodny, poważny ale i czasami zabawny. Powinien wspierać w razie potrzeby, dochowywać tajemnice, byc zawsze do dyspozycji. Powinien potrafić pocieszać, umieć słuchać… w razie problemów(innych osób) pomóc je rozwiązać. Ksiądz powinien troszczyć się o swoich parafian..
Ksiądz to Pasterz, wędruje drogami powołania kapłańskiego a za Nim Owce.
Wszyscy mają ten sam cel, zbawienie wieczne!
Cel jest ten sam tylko drogi różne. Pasterz stoi z przodu Owce z tyłu. Owce mają słuchać swojego Pasterza a Pasterz w razie potrzeby je naprowadzać jeśli zboczą w niebezpieczne zakamarki.
Dzisiejszy świat sofistyczno liberalny nakłania Pasterzy do tolerancji, w imię nowych form moralności, coraz to innych dewiacji tłumacząc, że przecież tak trzeba bo Owce odejdą.
Tak działa szatan w dzisiejszym świecie, jest multi medialny, więc wydaje się, że to normalne bo ze wszystkich stron ten sam bełkot.
Jeżeli Pasterz przyjmie postawę tz. liberalnego katolika, aby zdobyć sympatję Gawiedzi, to po Nim ale też zagłada dla Owiec. Dlatego coraz trudniej jest utrzymać tak ? tak a nie- nie bo hedonizm oczekuje postawy konformistycznej, tolerancyjnej na zło, bo ono już ma niebyć złem tylko normalnością. Nie pozwólmy aby zło się panoszyło a katolicy musieli się wstydzić, że Pan Bóg a nie wyścig szczurów jest ich celem. Dlatego potrzebujemy niezłomnych Pasterzy, nie każdy ma łaske być ks. Popiełuszko, ale my Owce możemy pomagać naszym Pasterzom, jak? Bardzo prosto, pokazujmy, że oczekujemy takiej postawy a nie głaskania aby się ktoś nie obraził na Pana Boga, zwalając winę na swojego Księdza.
Dziękujmy Panu Bogu za to, że żyjemy w Polsce, kraju Maryjnym, gdzie kapłaństwo ma bardzo dużą tradycję duchową, że Polski Ksiądz to taki, który się nie wstydzi Pana Boga i nie układa się ze światem liberalnym tak jak np. w Austrii.
Wspierajmy naszych Księży modlitwą, brońmy Ich w różnych dyskusjach ?Specjalistów?
Bojkotujmy prasę, która ich oczernia i ośmniesza. Piszmy listy do redakcji, że się nam to nie podoba i właśnie stracili następnego czytelnika lub telewidza. Dodawajmy Im swoją postawą odwagi w trwaniu w Chrystusie Jezusie, który jest przecież Drogą, Swiatłem i Celem
Tak- tak, Nie-nie.
Co prawda Pan Jezus przyrzekł nam, że moce piekielne nie zdobędą Bram Jego Kościoła, ale kto nam to zagwarantował, że właśnie polskiego kościoła?
Chwała Panu, że obdarzył naszą parafię św. Piotra w Ciechanowie właśnie takimi Pasterzami i módlmy się za Nich aby Michał Archanioł strzegł ich przed różnymi zasadzkami, jedną z nich jest mało dla nas świeckich znana acedia, którą Ewagriusz z Pontu nazywał ?umiłowanym sposobem życia demonów?, czyli życiem w sprzeczności prowadzącym do wewnętrznego rozdarcia. Czytam właśnie o tym w najnowszym wydaniu Głos Ojca Pio, warto prenumerować a zrezygnować na przykład z Gazety Wyborczej?
Mój ksiądz, to właśnie ksiądz ? prawdziwej, wielkiej wiary, odpowiedzialny, wrażliwy i solidny.
Dziękuję za wszystkie słowa, które ksiądz kieruje do czytelników. Pomagają mi nie raz zrozumieć to nasze życie, zaakceptować je, przetrwać niełatwe i szczególnie ciężkie chwile.
Wzruszam się bardzo, bardzo ? za każdym razem, gdy oglądam kolejne księdza zdjęcia ? głównie przyrody, zdjęcia kościoła i z kościoła. Są przepiękne, bajkowe. Elementy świata takie są, a ksiądz je dostrzega szczególnie wyraźnie, tak można chyba tylko sercem patrzeć.
Cudowne jest, jak ksiądz potrafi się tym wszystkim dzielić z innymi. Chciałabym życzyć wszystkim i sobie, wykorzystując słowa przepięknej piosenki o Bogu M. Szcześniaka ?Twoja miłość?, by nasze życie choć w części było ?jak ciepły deszcz i morze gwiazd za dnia? i żebyśmy chodzili po świecie ?jak ciepły wiatr? i zawsze promieniowali pozytywnie na innych, za przykładem wielu naszych polskich księży. Oby ich nigdy nie zabrakło.
Radosnych i zdrowych świąt Wielkiej Nocy dla wszystkich. Serdecznie pozdrawiam!
Wystarczy, żeby był zwyczajnym człowiekiem, prawdziwie ludzkim człowiekiem…. tylko tyle, i aż tyle…
do 777; dziękuję za dobre słowa! Pozdrawiam!
I po co to brudzić ręce, przecież można oddać do pralni.
Każdego dnia dziękuję Bogu za wszystkich księży, których dał mi spotkać na mojej drodze. Dziękuję za każdy dobry gest, słowo, uśmiech. Dziękuję za to podnoszenie w konfesjonale, w szczerych, a często bardzo trudnych rozmowach.
Prawdziwy kapłan powinien być wyrozumiały i serdeczny, ale przede wszystkim być oddany Bogu i ludziom. Dawać z siebie jak najwięcej nie oczekując nic w zamian.
Hm… dobry ksiądz, to kapłan,który potrafi wysłuchać, doradzić nie tylko strofować. Osoba wyrozumiała i otwarta na ludzkie problemy.