O urodzaj, pogodę …i poszanowanie chleba.
27. maja 2013 . przez xmj
Jak ten czas szybko mija… Rok temu przeżywaliśmy misje, tak niedawno – bo jeszcze w kwietniu – leżał śnieg na podwórzu. A dzisiaj mamy piękną i soczystą wiosnę. I za kilka dniu Boże Ciało, a po Bożym Ciele… W mediach znów słyszymy o kolejnym świętym długim Weekendzie! Tak trudno powiedzieć, że to Boże Ciało?
Poświęcenie pól, ogrodów, upraw w tym roku chcę połączyć z Oktawą Bożego Ciała. Zaprosiłem rolników, aby brali udział w tym obrzędzie uwielbienia Boga w jego stworzeniu. Pomodlimy się o dobrą pogodę, sprzyjającą obfitym plonom. Zaprosiłem gospodarzy i gospodynie do kościoła, aby zabrali ze sobą udekorowane koszyczki z ziemią ze swoich pól i ogrodów do poświęcenia. Po mszy pójdziemy w procesji eucharystycznej wokół kościoła. Mam nadzieję, że znajdą się chętni z poszczególnych pięciu sołectw do poprowadzenia asysty procesyjnej. Poprosiłem: sołectwo Dulsk w sobotę 01 czerwca o g. 18.00, Sołectwo Wilczewko w poniedziałek 03 czerwca o g. 19.00, Sołectwo Wilczewo we wtorek 04 czerwca o g. 19.00, Sołectwo Sokołowo w środę 05 czerwca o g. 19.00, Sołectwo Kamionka i mieszkańców Szafarni – Pólka w czwartek 06 czerwca o g. 19.00.
Tradycja poświęcenia pól w okresie wiosennym jest mocno zakorzeniona jest w historii polskich wsi. Czasem łączona była z dniem patrona rolników – św. Izydorem lub niedzielą Wniebowstąpienia Pańskiego. Przydrożne kapliczki, krzyże szczególnie zdobione, stawały się miejscem wspólnej modlitwy. Jak wspominają najstarsi „o urodzaj, pogodę …i poszanowanie chleba”.
Mieszkańcom parafii Dulsk Pan Bóg podarował dobrą ziemię. Powinni być wdzięczni za ten dar. Teraz podlewa uprawy spokojnym deszczem majowym, bez nawałnic i gradobicia, a za niedługo ogrzeje i otuli promieniami słońca. I powtórzę po raz kolejny słowa z Biblii: „Na nic się zda wstawać o północy, jeśli nie masz Pańskiej pomocy…”
A Boże Ciało…? Uwielbiam! Trochę ekumenicznie…
Ładny kawałek i lubię go czasem sobie podśpiewuję pod nosem… Miłe wspomnienia pewnego zespołu do głowy przychodzą… A i modlitwa to piękna.
Co do Bożego Ciała, to jako uroczystości procesyjnej nie bardzo lubię. W dzieciństwie zawsze w asyście i było mi gorąco, duszno. Później nosiłam tak ciężką figurkę, że marzyłam kiedy procesja się skończy… Teraz w dorosłości ludzie sobie idą jak na spacer, gadu, gadu, ra, ra, ra, przyklękną co jakiś czas i idą dalej. Choćbyś chciał to trudno się modlić. Nie lubię tłumów. Myślę, ze największym uświęceniem Eucharystii jet po prostu jej przyjmowanie.
Witam ! Zgadzam się z „Ktoś” . Procesja Bożego Ciała jest to dobra okazja dla co niektórych parafian, aby urządzić sobie ploteczki. Przepychaja się przez siebie a nawet przekrzykują ( co raczej nie przystoi w takiej uroczystości). Obecnie procesja Bożego Ciała stała sie tradycją dla ludzi. Dla wiekszosci wierzacych brak obecnosci na niej to grzech. Ale zastanówmy się po co uczestniczyc w procesji tylko dla plotek? Powinnismy raczej w tym czasie się modlić i z czystym oraz pewnym sumieniem byc aktywnym w tej uroczystosci. Dzieciom mozemy wybaczyc, poniewaz maluchy są zawsze pełne energi oraz jeszcze dokladnie nie wiedza na czym polega ta uroczysość . A co do mnie to uwielbiam uczestniczyc w takich procesjach . Pozdrawiam Nita67
Boże Ciało to najważniejsze święto katolików. Wierni biorą udział w procesjach, aby uczcić Przenajświętszy Sakrament ukryty w hostii. Dla wierzącego Jezus jest najbardziej obecny w tabernakulum w najświętszym sakramencie pod postacią białego opłatka.Dla osób wierzących najważniejsza jest Eucharystia i przyjęcie Chrystusa pod postacią białego opłatka. Boże Ciało jest dniem upamiętnienia tego sakramentu. Katolicy idą wtedy w procesjach, aby czcić Ciało i Krew Jezusa Chrystusa.
Zgadzam się, że w Boże Ciało większość ludzi rozmawia i nie skupia się na głównym celu tejże procesji, jednak warto wskazać, że dzięki temu frekwencja na procesji jest bardzo duża. To święto nie jest traktowane tak jak inne i nie jest „olewane” przez większość…. Dużo ludzi, którzy co niedzielę nie chodzi do kościoła na msze pojawia się na tym święcie.
Piękny to zwyczaj – poświecić pola i ogrody, ale tylko dla wierzących, bo dla tych, co nie chodzą do kościoła, to magia i kolejny pomysł proboszcza, aby poruszyć tę miernotę z ich stodół, szop, gnoju… gratuluję takich pomysłów, może obudzą się gospodarze z tego uśpienie i marazmu!