{"id":1557,"date":"2013-11-25T23:08:41","date_gmt":"2013-11-25T21:08:41","guid":{"rendered":"http:\/\/www.umacieja.net\/blog\/?p=1557"},"modified":"2013-11-29T22:55:53","modified_gmt":"2013-11-29T20:55:53","slug":"to-nie-tak-mialo-byc-nie-lekaj-sie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/umacieja.net\/blog\/?p=1557","title":{"rendered":"To nie tak mia\u0142o by\u0107. Nie l\u0119kaj si\u0119!"},"content":{"rendered":"

\"Rynny<\/a><\/p>\n

Wiele os\u00f3b prosi\u0142o mnie o tekst kazania z pogrzebu \u015b.p. Tadeusza Bolewskiego, kt\u00f3rego dzisiaj tak bardzo nam brakuje! Postanowi\u0142em wi\u0119c odnale\u017a\u0107 w archiwum moje s\u0142owa niepouk\u0142adane i je opublikowa\u0107 z wielkiej \u017cyczliwo\u015bci do Pana Tadeusza, kt\u00f3rego wiar\u0119 podziwiam do dzi\u015b. Aby\u015bmy nie pozwolili zdmuchn\u0105\u0107 tej delikatnej wiary w nas i piel\u0119gnowali j\u0105 w czasach pogardy dla niej! Wczoraj zako\u0144czyli\u015bmy Rok Wiary w Ko\u015bciele, ale jej drzwi s\u0105 ci\u0105gle otwarte dla nas… Przyk\u0142adem zaufania Bogu niech b\u0119dzie \u017cycie \u015b.p. Tadeusza Bolewskiego.<\/p>\n

„To nie tak mia\u0142o by\u0107 Panie Tadeuszu! Pozosta\u0142o przecie\u017c tyle nie zrealizowanych plan\u00f3w (obieca\u0142 Pan na jesieni wybudowa\u0107 o\u0142tarz na cmentarzu). Tyle nie odwiedzonych miejsc i os\u00f3b, tak wielu ludzi jeszcze Pan chcia\u0142 spotka\u0107 w swoim \u017cyciu.<\/p>\n

Tymczasem Pan B\u00f3g pisze scenariusze, kt\u00f3re nas zaskakuj\u0105. Bole\u015bnie zaskakuj\u0105. Pan B\u00f3g napisa\u0142 osobi\u015bcie scenariusze dla Tadeusza i ka\u017cdego z nas napisze. \u00a0I cho\u0107 wierzymy w \u015bwi\u0119tych obcowanie, w \u017cycie wieczne, rozstania i po\u017cegnania zawsze s\u0105 trudne, zw\u0142aszcza kiedy umiera bliska nam osoba.<\/p>\n

Ty zosta\u0142e\u015b zaproszony na wieczn\u0105 uczt\u0119 w niebie… my jeste\u015bmy jeszcze oczekiwani. Komu si\u0119 tak spieszy\u0142o? Tobie, czy Twemu Panu? Widocznie Tam potrzebowali od zaraz fachowc\u00f3w budowlanych, \u017ceby dokonali dobrych pomiar\u00f3w, wyremontowali co, albo wybudowali… Mo\u017ce trzeba by\u0142o niebo ociepli\u0107 albo wzmocni\u0107? A mo\u017ce potrzebny by\u0142 Tam odwa\u017cny i oddany druh stra\u017cak, kierowca wozu bojowego? A mo\u017ce zabrak\u0142o tenor\u00f3w w ch\u00f3rze niebieskim? Zawsze \u015bpiewa\u0142e\u015b z moc\u0105 ka\u017cd\u0105 pie\u015b\u0144. A szczeg\u00f3lnie t\u0119 jedn\u0105: Jezus jest mym przyjacielem – zawsze chc\u0119 przebywa\u0107 z nim…! <\/i>I sta\u0142o si\u0119 tak jak \u015bpiewa\u0142e\u015b…<\/p>\n

A tu na tej naszej ziemi kto Ci\u0119 zast\u0105pi teraz…? Puste miejsce b\u0119dzie na ch\u00f3rze i w procesji. Czy znajdzie si\u0119 taki drugi oddany druh – ochotnik – stra\u017cak? Czy b\u0119dzie kto\u015b, kto wybuduje fachowo tyle dom\u00f3w, stod\u00f3\u0142, szop, gara\u017cy co Ty?<\/p>\n

„Finis coronat opus”.<\/i><\/b> Koniec wie\u0144czy dzie\u0142o<\/i>. (Owidiusz). Panie Tadeuszu, pi\u0119knie Pan zako\u0144czy\u0142 dzie\u0142o swego \u017cycia – remontem naszej \u015bwi\u0105tyni<\/a>. To by\u0142 ostatni pana rachunek, kt\u00f3ry Pan wystawi\u0142. M\u00f3g\u0142 Pan ju\u017c odpocz\u0105\u0107, ale Pan zawsze chcia\u0142 pracowa\u0107, s\u0142u\u017cy\u0107 innym bardziej ni\u017c sobie, pomna\u017ca\u0107 dobro wok\u00f3\u0142 siebie, czyni\u0107 lepszym ten \u015bwiat.<\/i><\/p>\n

Dzisiaj, w naszych zwariowanych czasach, coraz mnie ju\u017c takich ludzi…Dzi\u0119kuj\u0119 za ka\u017cde dobro i prosz\u0119 Boga o wieczne mieszkanie w niebie dla Pana.<\/p>\n

Jakim by\u0142 cz\u0142owiekiem Tadeusz…? Zapyta\u0142em pewn\u0105 osob\u0119 – i tak\u0105 otrzyma\u0142em odpowied\u017a: „<\/i>bardzo, bardzo dobrym jak pami\u0119ci\u0105 si\u0119gam zawsze pracowa\u0142 dla innych bardzo kocha\u0142 swoje dzieci chyba nigdy nie s\u0142ysza\u0142am aby ktokolwiek powiedzia\u0142 o Nim \u017ale zawsze si\u0119 u\u015bmiecha\u0142, no i mia\u0142 czas<\/b>, aby stan\u0105\u0107 i<\/b> porozmawia\u0107,\u00a0 chocia\u017c kilka s\u0142\u00f3w zamieni\u0107 ze spotkanym, pomimo pracy zawsze by\u0142 w Ko\u015bciele<\/b>, cia\u0142em i dusz\u0105, pi\u0119knie \u015bpiewa\u0142, pi\u0119knie si\u0119 modli\u0142, pi\u0119knie pracowa\u0142…”<\/i><\/p>\n

Mo\u017cna podsumowa\u0107 tak: pi\u0119knie, skromnie, spokojnie \u017cy\u0142.<\/i> \u201eNie obawia\u0142 si\u0119 \u015bmierci, bo \u017cycie spe\u0142ni\u0142 przed \u015bmierci\u0105<\/b>. Nie przera\u017ca\u0142 go zgon, bo umia\u0142 \u017cy\u0107 pi\u0119knie<\/b>. I odszed\u0142 z tego \u015bwiata, nie trzaskaj\u0105c drzwiami\u201d (<\/b>Z epitafium pewnego zakonnika)<\/em><\/p>\n

Bracie i Siostro! Dzisiejszy pogrzeb jest dla ciebie i dla mnie okazj\u0105, by zapy\u00adta\u0107 samego siebie: Z czym ja stan\u0119 przed Bogiem? Czy zawsze jestem w ko\u015bciele i czy kocham swoj\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119? Dla nas, chrze\u015bcijan, \u015bwi\u0105tynia, to\u00a0 co\u015b wi\u0119cej, du\u017co wi\u0119cej. To tu gromadzimy si\u0119 na niedzielnej Mszy \u015awi\u0119tej, bez kt\u00f3rej nie ma prawdziwego chrze\u015bcija\u0144stwa,<\/i> nie jeste\u015bmy chrze\u015bcijanami, gdy nie ma nas na niedzielnym zgromadzeniu eucharystycznym!<\/i> Gdy nie czujemy \u017cadnej potrzeby, aby w\u00a0tygodniu wej\u015b\u0107 tutaj, gdzie w\u00a0Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie, w\u00a0tabernakulum, zamieszkuje Ten, kt\u00f3re pragnie by\u0107 Emanuelem, Bogiem-z-nami! <\/i>(Biskup Piotr Libera)<\/p>\n

\u015b.p. Tadeusz da\u0142 nam dzi\u015b drugi dzie\u0144 odpustu ku czci \u015bw. Tekli. Dla niego i dla nas niech za\u015bpiewa poeta:<\/p>\n

Gdy drogi pomyli los z\u0142y
\nI oczy mg\u0142\u0105 zasnuje
\nMiej w sobie t\u0119 ufno\u015b\u0107
\nNie l\u0119kaj si\u0119<\/b>
\nA kiedy gniew \u015bwiat Ci przys\u0142oni
\nI zazdro\u015b\u0107 jak chwast zakie\u0142kuje
\nMiej w sobie t\u0119 ufno\u015b\u0107
\n<\/b>Nie l\u0119kaj si\u0119!
\nTy tylko mnie poprowad\u017a
\nTobie powierzam m\u0105 drog\u0119
\nTy tylko mnie poprowad\u017a
\nPanie m\u00f3j \/2x
\nPoprowad\u017a jak Jego prowadzisz
\nPrzez drogi najprostsze z mo\u017cliwych
\nI poka\u017c mi jedn\u0105
\nT\u0119 jedn\u0105 z nich
\nA kiedy ju\u017c g\u0142os Tw\u00f3j us\u0142ysz\u0119
\nI karmi\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0119 nim co dzie\u0144
\nMiej w sobie t\u0119 ufno\u015b\u0107
\nNie l\u0119kaj si\u0119!”
\n<\/i><\/p>\n