Rita<\/strong> urodzi\u0142a si\u0119 w 1381 r. w ma\u0142ej w\u0142oskiej miejscowo\u015bci Roccaporena. Jej rodzice s\u0142yn\u0119li z pobo\u017cno\u015bci oraz zdolno\u015bci do za\u017cegnywania s\u0105siedzkich spor\u00f3w. Rita urodzi\u0142a si\u0119 p\u00f3\u017ano, gdy Amata i Antonio powoli tracili nadziej\u0119 na potomka. W ich zw\u0105tpieniu ukaza\u0142 im si\u0119 anio\u0142, kt\u00f3ry zapowiedzia\u0142 narodziny c\u00f3rki i nakaza\u0142 da\u0107 jej na imi\u0119 Rita.<\/p>\nWed\u0142ug legendy, gdy ma\u0142a Rita le\u017ca\u0142a w ko\u0142ysce, r\u00f3j pszcz\u00f3\u0142 wlatywa\u0142 i wylatywa\u0142 z jej ust, nie robi\u0105c dziecku krzywdy. Mo\u017cna to traktowa\u0107 jako przepowiedni\u0119, \u017ce mowa Rity b\u0119dzie s\u0142odka. Ciekawostk\u0105 przyrodnicz\u0105 jest, \u017ce w klasztorze w Cascii zagnie\u017adzi\u0142y si\u0119 owady, zadziwiaj\u0105co podobne do pszcz\u00f3\u0142, tak te\u017c tam nazywane, a pozbawione \u017c\u0105de\u0142. Zachowa\u0142o si\u0119 te\u017c podanie o rolniku, kt\u00f3ry wracaj\u0105c z pola ze zranion\u0105 sierpem r\u0119k\u0105 chcia\u0142 odgoni\u0107 pszczo\u0142y od twarzy dziecka. Gdy wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119, rana si\u0119 zagoi\u0142a.<\/p>\n
Ma\u0142\u017ce\u0144stwo:<\/strong> Rita ros\u0142a na m\u0105dr\u0105 i pobo\u017cn\u0105 dziewczyn\u0119, w kt\u00f3rej ju\u017c w wieku 14 lat odezwa\u0142o si\u0119 powo\u0142anie zakonne. Jej biograf napisze: „wielokrotnie znajdowano j\u0105 zamkni\u0119t\u0105 i pogr\u0105\u017con\u0105 w modlitwie w malutkim, ciemnym pokoju jej rodzinnego domu”. Jednak jej rodzice mieli inne plany – znale\u017ali jej kandydata na m\u0119\u017ca o imieniu Paolo, pochodz\u0105cego ze znacz\u0105cego rodu. Kierowali si\u0119 trosk\u0105 o sw\u0105 c\u00f3rk\u0119, kt\u00f3rej klasztorne mury, w trudnych dla Ko\u015bcio\u0142a czasach, nie mog\u0142y zabezpieczy\u0107 losu. Wkr\u00f3tce dosz\u0142o do zar\u0119czyn i \u015blubu. Rita mia\u0142a wtedy 16 lat. Rita, kt\u00f3ra od pocz\u0105tku by\u0142a niech\u0119tna ma\u0142\u017ce\u0144stwu, gdy\u017c uniemo\u017cliwia\u0142o jej p\u00f3j\u015bcie do zakonu, wkr\u00f3tce odkry\u0142a, \u017ce jej m\u0105\u017c jest gwa\u0142towny, brutalny i sk\u0142onny do nadu\u017cywania najprostszych uciech. Biografie Rity opisuj\u0105 go jako „m\u0119\u017ca do\u015b\u0107 szorstkich obyczaj\u00f3w”, „bardzo gwa\u0142townego, siej\u0105cego strach swoj\u0105 mow\u0105 i l\u0119k w rozmowie”. Jego wybryki Rita znosi\u0142a jednak w milczeniu. Nigdy nie straci\u0142a \u0142agodno\u015bci i cierpliwo\u015bci. Potem urodzi\u0142y im si\u0119 dzieci: dw\u00f3ch syn\u00f3w bli\u017aniak\u00f3w. Z czasem Paolo dostrzeg\u0142, jak\u0105 kobiet\u0119 ma za \u017con\u0119, doceni\u0142 jej si\u0142\u0119, m\u0105dro\u015b\u0107 i spok\u00f3j. Powoli dokonywa\u0142a si\u0119 w nim wewn\u0119trzna przemiana. Po latach zacz\u0119li tworzy\u0107 udany i harmonijny zwi\u0105zek.<\/p>\nVendetta:<\/strong> We W\u0142oszech panowa\u0142a w\u00f3wczas tradycja rodowej zemsty, czyli vendetty. W ko\u015bcielnych archiwach z tego okresu zachowa\u0142o si\u0119 kazanie, w kt\u00f3rym kaznodzieja ubolewa: „w tym mie\u015bcie kr\u00f3luje pewien grzech: kiedy kto\u015b zostaje przez kogo\u015b zniewa\u017cony, natychmiast wszyscy jego krewni p\u0142ci m\u0119skiej pragn\u0105 go pom\u015bci\u0107”. Po kilkunastu latach ma\u0142\u017ce\u0144stwa m\u0105\u017c Rity pad\u0142 ofiar\u0105 morderc\u00f3w. Wed\u0142ug relacji \u015bwiadk\u00f3w Paolo, odmieniony ca\u0142kowicie przez \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 \u017cony, przed \u015bmierci\u0105 wybaczy\u0142 swoim oprawcom. Mimo to synowie postanowili pom\u015bci\u0107 \u015bmier\u0107 ojca. \u015awi\u0119ta matka, kt\u00f3ra r\u00f3wnie\u017c wybaczy\u0142a zab\u00f3jcom m\u0119\u017ca, wszelkimi si\u0142ami stara\u0142a si\u0119 odwie\u015b\u0107 swe dzieci od tego czynu. Jak pisze pierwszy biograf \u015awi\u0119tej: „w \u017carliwych i nieprzerwanych modlitwach prosi\u0142a Boga o przebaczenie dla zab\u00f3jc\u00f3w swojego m\u0119\u017ca”. Gdy jej b\u0142agania nie odnios\u0142y skutku, Rita w rozpaczy zawo\u0142a\u0142a do Boga, by raczej zabra\u0142 jej dzieci do siebie ni\u017c pozwoli\u0142 im skala\u0107 si\u0119 krwi\u0105. Wkr\u00f3tce szalej\u0105ca epidemia zabra\u0142a obu syn\u00f3w.<\/p>\nPokorna zakonnica:<\/strong> Cierpienie po stracie ca\u0142ej rodziny Rita pr\u00f3bowa\u0142a zatopi\u0107 w ci\u0119\u017ckiej pracy w zaje\u017adzie. Wkr\u00f3tce jednak postanowi\u0142a ukoi\u0107 je w zatopieniu si\u0119 w Chrystusie. W wyniku rodzinnej tragedii otworzy\u0142a si\u0119 przed ni\u0105 droga, na kt\u00f3r\u0105 ju\u017c przesta\u0142a liczy\u0107. Obudzi\u0142o si\u0119 po latach ponownie jej zakonne powo\u0142anie. Dwukrotnie odmawiano jej przyj\u0119cia do zakonu. W klasztorze przebywa\u0142y siostry pochodz\u0105ce z dw\u00f3ch zwa\u015bnionych rod\u00f3w – jednym z nich by\u0142a rodzina zab\u00f3jc\u00f3w Paolo. Przyj\u0119cie do zakonu Rity mog\u0142o narazi\u0107 klasztor na ryzyko kontynuowania krwawej vendetty przez \u017cyj\u0105cych wci\u0105\u017c krewnych Paolo. Rita, domy\u015blaj\u0105c si\u0119 przyczyny odmowy, zacz\u0119\u0142a chodzi\u0107 od drzwi do drzwi w okolicy, bo pojedna\u0107 sk\u0142\u00f3cone rody. I… odnios\u0142a sukces. Dotychczasowi wrogowie publicznie wymienili u\u015bciski i na pi\u015bmie potwierdzili zawarcie pokoju. Rita za\u015b zosta\u0142a przyj\u0119ta do zakonu. Dosz\u0142o do tego dzi\u0119ki cudownemu wydarzeniu – do klasztoru wesz\u0142a mimo zamkni\u0119tych drzwi, poniewa\u017c wprowadzili j\u0105 tam \u015bwi\u0119ci. Wtedy przeorysza zrozumia\u0142a, \u017ce nie mo\u017ce sprzeciwia\u0107 si\u0119 woli Bo\u017cej.<\/p>\n\u017bycie zakonne Rity r\u00f3wnie\u017c niepozbawione by\u0142o cierpienia. W klasztorze nie spotyka\u0142a si\u0119 ze zrozumieniem. Jako \u017ce by\u0142a niepi\u015bmienna przydzielano jej najprostsze i najci\u0119\u017csze prace. O jej pokorze \u015bwiadczy fakt, \u017ce dostosowywa\u0142a si\u0119 do polece\u0144, wed\u0142ug kt\u00f3rych mia\u0142a co dzie\u0144 podlewa\u0107 w ogrodzie suchy patyk wbity w ziemi\u0119. Tym wi\u0119ksze by\u0142o zdziwienie wszystkich, gdy pewnego dnia patyk przemieni\u0142 si\u0119 w bujn\u0105 winoro\u015bl.<\/p>\n
Stygmatyczka:<\/strong> \u015aw. Rita mia\u0142a szczeg\u00f3lne nabo\u017ce\u0144stwo do M\u0119ki Pa\u0144skiej – nieraz widziano j\u0105, jak le\u017ca\u0142a krzy\u017cem w ko\u015bciele, zalana \u0142zami. Po jednym z kaza\u0144 dotycz\u0105cych cierpienia Chrystusa, wzruszona prosi\u0142a Boga, by mog\u0142a zakosztowa\u0107 m\u0119ki, cho\u0107 jednego ciernia, kt\u00f3ry rani\u0142 g\u0142ow\u0119 Zbawiciela. Zosta\u0142a stygmatyczk\u0105. Jak m\u00f3wi\u0142 b\u0142. Jan Pawe\u0142 II: „tutaj powinno si\u0119 dostrzega\u0107 szczyt rozwoju mistycznego i g\u0142\u0119bi\u0119 cierpie\u0144 tej kobiety, kt\u00f3re by\u0142y tak wielkie, \u017ce domaga\u0142y si\u0119 a\u017c zewn\u0119trznego, cielesnego \u015bladu”.<\/em><\/p>\nRita \u017cy\u0142a w zakonie w g\u0142\u0119bokiej ascezie. Zachowa\u0142y si\u0119 dokumenty \u015bwiadcz\u0105ce o tym, jak wyst\u0119powa\u0142a do prze\u0142o\u017conej z pro\u015bb\u0105 o zezwolenie na post o chlebie i wodzie. By\u0142a tak\u017ce znan\u0105 w okolicy pocieszycielk\u0105 strapionych – w\u0142asne cierpienia pozwala\u0142y jej na g\u0142\u0119bokie zrozumienie b\u00f3lu innych. By\u0142a wsparciem dla wielu, lokaln\u0105 aposto\u0142k\u0105 pokoju, jednaj\u0105c\u0105 zwa\u015bnione rodziny. Z czasem ludzie potrzebuj\u0105cy pomocy zacz\u0119li do niej przybywa\u0107 z odleg\u0142ych miejsc W\u0142och.<\/p>\n
Wymarzona podr\u00f3\u017c: <\/strong>Rok 1450 by\u0142 w Ko\u015bciele rokiem jubileuszowym. Z tej okazji \u015awi\u0119ta bardzo chcia\u0142a odby\u0107 pielgrzymk\u0119 do Rzymu. Jednak stygmat na jej czole, wydzielaj\u0105cy nieprzyjemn\u0105 wo\u0144, uniemo\u017cliwia\u0142 jej t\u0119 podr\u00f3\u017c. Do tej pory by\u0142 on powodem jej odosobnienia w klasztorze. Wtedy… B\u00f3g sprawi\u0142, \u017ce na czas podr\u00f3\u017cy rana znikn\u0119\u0142a. Rita mog\u0142a pojecha\u0107 w upragnion\u0105 podr\u00f3\u017c. W jej czasie wsp\u00f3\u0142towarzyszki z zakonu zacz\u0119\u0142y si\u0119 zamartwia\u0107, \u017ce maj\u0105 za ma\u0142o pieni\u0119dzy na dotarcie do celu. Rita widz\u0105c w tym strachu brak wiary w pomoc Opatrzno\u015bci, wrzuci\u0142a reszt\u0119 pieni\u0119dzy, jaka im zosta\u0142a, do rw\u0105cego potoku. Pan B\u00f3g zadzia\u0142a\u0142 i do ko\u0144ca pielgrzymki niczego siostrom nie zabrak\u0142o.<\/p>\nZa trzy dni b\u0119dziesz w Niebie: <\/strong>Kolejne lata w zakonie – z czterdziestu w sumie, po\u015bwi\u0119conych chorym i ubogim – sp\u0119dza\u0142a na obowi\u0105zkach, modlitwie i pokucie. Z czasem \u017cy\u0142a sam\u0105 jedynie Eucharysti\u0105. W 1457 r., wyczerpana \u017cyciem pe\u0142nym cierpienia, przeczuwa\u0142a ju\u017c \u015bmier\u0107. Odwiedzaj\u0105c\u0105 j\u0105 kuzynk\u0119 poprosi\u0142a o kwiat r\u00f3\u017cy. Nie by\u0142oby w tej pro\u015bbie nic dziwnego, gdyby nie to, \u017ce w\u0142a\u015bnie by\u0142a zima. Kuzynka, id\u0105c za namowami Rity, posz\u0142a do ogrodu, gdzie znalaz\u0142a pi\u0119knie kwitn\u0105cy krzak tych kwiat\u00f3w. Agonia trwa\u0142a. Trzy dni przed \u015bmierci\u0105 Ricie objawi\u0142 si\u0119 Pan Jezus, kt\u00f3ry obieca\u0142 jej, \u017ce za trzy dni b\u0119dzie z Nim w Niebie. Po tej obietnicy, spokojna, umar\u0142a 22 maja 1457 roku.<\/p>\n\u015aw. Rita jest patronk\u0105 od sprawach trudnych i beznadziejnych<\/strong>. Nale\u017cy do najbardziej popularnych \u015bwi\u0119tych na \u015bwiecie.<\/p>\nMi\u0142o\u015b\u0107, to wyb\u00f3r drogi mi\u0142o\u015bci i wierno\u015b\u0107 wyborowi<\/a><\/p>\n
![\"SONY](\"http:\/\/www.umacieja.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2013\/08\/Remont-o\u0142tarza-\u015bw.-Tekli-059.jpg\")
<\/a><\/center>Opowiadanie „Kolczyki” z ksi\u0105\u017cki Jana Grzegorczyka „Pie\u015b\u0144 s\u0142oneczna r\u00f3\u017cy bluszcz” pozwoli\u0142o mi pozna\u0107 posta\u0107, cuda, proz\u0119 \u017cycia kobiety, kt\u00f3ra \u017cy\u0142a dawno temu, a mia\u0142a bogate prze\u017cycia \u017cony, matki, zakonnicy bardzo podobne do wielu kobiet \u017cyj\u0105cych w XXI wieku: trudnych i cz\u0119sto beznadziejnych. Zwyci\u0119\u017ca\u0142a w tych trudnych i beznadziejnych sprawach, gdy\u017c Bogu zaufa\u0142a i pokor\u0119 mia\u0142a. I by\u0142a cz\u0142owiekiem. A „by\u0107 cz\u0142owiekiem, to nic innego jak by\u0107 odpowiedzialnym” (Antoine de Saint-Exupery). <\/em>A dzisiaj mamy kryzys odpowiedzialno\u015bci. Jest to gro\u017ana choroba ludzkiego serca. Nieodpowiedzialni ludzie sk\u0142adaj\u0105 przysi\u0119gi ma\u0142\u017ce\u0144skie, by po kilku latach \u0142ama\u0107 je i porzuca\u0107 wsp\u00f3\u0142ma\u0142\u017conka i rodzin\u0119. Kiedy\u015b, gdy co\u015b si\u0119 psu\u0142o, to si\u0119 reperowa\u0142o. Dzisiaj wyrzuca si\u0119, zmienia na lepszy model, odchodzi. Bo mi si\u0119 nale\u017cy…, bo mam do\u015b\u0107…, bo chc\u0119 by\u0107 wolnym od…<\/p>\n