Strona ks. Macieja Jastrzębskiego

Znów kolejny rok szkolny rozpoczęty. W tym roku przeżywałem go nieco inaczej – bardziej pracowicie. W mojej parafii są dwie szkoły podstawowe: jedna w Dulsku (44 osoby) i druga w Sokołowie (21 osób) + 2 przedszkola przy szkołach. Trzeba było więc odprawić dwie Msze dla szkół. Zaskoczony mile zostałem kilka razy. W ostatni dzień wakacji ogłosiłem spowiedź dla dzieci od g. 16.00. Przychodzę do kościoła i oczom nie wierzę! Pełen kościół dzieci i młodzieży a także rodziców. Spowiadałem 1,5 godziny. Po Mszy zaprosiłem młodych na ognisko do parku przy kościele. Po dożynkach zostało trochę jadła, które przynieśli rolnicy w procesji. Rodzice przywieźli kiełbaski i napoje. Najedliśmy się i jeszcze zostało na kolejne ognisko – tym razem z pieczonym ziemniakiem. Na ognisku zawiązała się schola dziecięca: 15 osób. Śpiewali na Mszy z okazji rozpoczęcia roku szkolnego. Będą śpiewać na stałe podczas Mszy o 9.15.

Dzisiaj miałem pierwsze lekcje w Sokołowie. Bardzo mnie cieszy możliwość  indywidualnego podejście do ucznia (gdy w klasie jest 3- 5 osób…). Najtrudniej mi było w I klasie, bo nie wiem, czy dzieci te już potrafią pisać. Pierwsza próba udała się! Napisali na kartkach trudne słowo: „katecheza” i moje nazwisko. Ale szybko wyciągnęli kredki i zaproponowali, że może coś namalujemy…No dobrze, tylko co? Księdza – mówią – i zaczęli liczyć ile mam guzików przy sutannie, bo to ważny szczegół na rysunku. Wyszło na to, że mam 22 guziki – nawet nie wiedziałem… zobacz tutaj.

Skoro mnie namalowali, to odwdzięczyłem się im i zrobiłem fotkę. Później przedstawiliśmy się. Zapytałem: na ile lat wyglądam? Kubuś od razu wystrzelił: „na 80 lat ksiądz nie wygląda…” No to się bardzo ucieszyłem, że tak młodo wyglądam…

Na zakończenie edukacji (po 3 godz. lekcyjnej) przychodzi pani z kuchni i wnosi nam obiad – każdemu talerz z pysznym jedzonkiem; i nawet mi się trafiło… Ugościli mnie obiadem, który zjadłem z dziećmi w klasie. Dziękuję!

Na Mszy, rozpoczynającej rok szkolny, kazanie mówiłem z moją Małgosią – owieczką. Po Mszy podchodzi do mnie mała dziewczynka z mamą i pyta, czy może przytulić owieczkę? Bo w czasie Mszy wstydziła się (tłumaczy mama).

ps Pan Jezus marzy o tym, żeby być przytulanym w sakramentach: na Mszy, spowiedzi, modlitwie… jak ta owieczka.

Wszystkim moim Uczniom z lat minionych i obecnym „studentom” z Dulskiej parafii życzę błogosławionego nowego roku szkolnego! Pozwólcie się przytulić Jezusowi!

Byłem wezwany do chorego – pierwszy raz w nowej parafii. Mężczyzna, po 70 – tce. Nie mówił nic. Patrzył tylko głęboko i porozumiewaliśmy się wzrokiem. Rodzina w komplecie przy ojcu, mężu, dziadku. Wyszli po Pana Jezusa ze świecą. Stół nakryty białym obrusem; na nim krzyż, świece, chleb, sól, woda, wata. Wspólnie pomodliliśmy się nad chorym. Gdy był zdrowy –  był jak tylko możliwe – najbliżej Jezusa w Eucharystii – w procesji prowadził kapłana z monstrancją. Od kilku godzin prosił bliskich o księdza. Na koniec po rozmowie z rodziną podałem dłoń choremu Mężczyźnie. Spotkało mnie wtedy coś niesamowitego. Uścisnął mi dłoń z mocą człowieka zdrowego. Trzymał moją dłoń mocno i wcale nie chciał jej puścić. Trwało to dobrą chwilę. Nie mogłem wyrwać mojej dłoni z jego prawicy… dopiero rodzina przyszła mi z pomocą.

To była niesamowita adoracja i procesja Człowieka, który był zawsze blisko Jezusa w Eucharystii.

Jezus potrzebuje dzisiaj Twoich dłoni, nóg, ust, słów, serca…?

„Jak cedr na Libanie i jak cyprys na górach Hermonu wznosi się chwała Maryi wniebowziętej. Sławimy Ciebie, Królowo nieba, Maryjo, bo z Ciebie się narodziło Słońce sprawiedliwości.”

Zapraszam na stronę Parafii w Dulsku:

Każda parafia jest pod wezwaniem; ma za patrona tajemnicę z życia Jezusa, Maryję, świętego. To takie imię parafii. Naszej wspólnocie parafialnej patronuje Maryja Wniebowzięta. Uroczystość Wniebowzięcia jest jednym z największych i najważniejszych wydarzeń w historii zbawienia. 15 sierpnia w wielu kościołach odbywają się odpusty. I w naszym też… powinien się odbyć odpust. Dziwne to dla mnie, że Matka Boża Wniebowzięta – główna patronka parafii nie ma swoich imienin w Dulsku. Czy Ona jest gorsza od innych…? To tak jakbyśmy zapomnieli o imieninach czy urodzinach naszej ziemskiej matki.

Mam sen. Marzę o tym, by 15 sierpnia był w naszej parafii dniem wyjątkowym.  Jest to dzień ustawowo wolny od pracy. Zapraszam więc na Imieniny do naszej Matki Wniebowziętej do świątyni w sobotę 15 sierpnia na godz. 11.30 i 18.00. Przygotowałem kilka niespodzianek dla naszej Matki i dla Parafian. Bo na Imieniny wypadałoby iść z prezentem…

Zapraszam wszystkich: Parafian i Gości. Na Mszach św. w tym dniu odbędzie się specjalne błogosławieństwo osób przeżywających w tym roku jubileusze, będziemy się modlić za Was i z Wami:

Zapraszam rocznik 1991 na „Osiemnastkę” – Młodych, którzy w tym roku przezywają swoje osiemnaste urodziny.

Zapraszam jubilatów – małżonków, którzy w tym roku przeżywają swoje 10, 20, 25, 30, 40, 50 i dalej… lecie małżeństwa.

Zapraszam też jubilatów, obchodzących w tym roku inne ważne rocznice – niekoniecznie „równe”(małżeństwa, narzeczeństwa itp).

Przyjdźcie do Matki na Imieniny. Zobaczymy Ją w odnowionym wizerunku (wróci mam nadzieję do 15.08 jak to mówią od „kosmetyczki”)

Marzę, żeby od 15.08 ruszyła nasza internetowa strona parafialna.

Przed każdą Mszą św. w tym dniu chcemy też zagrać i zaśpiewać naszej Matce. Poświęcimy też wianki ze zbóż, ziół i kwiatów. Najpiękniejsze zamieszczę na stronie parafialnej.

Nie może Was zabraknąć. Dajcie Maryi swój czas, obecność, modlitwę, jubileusz. Zaproście Gości. Będziemy świętować!

Wasz proboszcz, ks. Maciej Jastrzębski

ps. Czy lubicie świętować swoje imieniny, urodziny?

Cała Polska rusza w tych sierpniowych dniach na Jasną Górę po siły do życia, mocną wiarę, piękną miłość. Po przemianę. Idą też w naszym imieniu i niosą nas w swoich uśmiechniętych  sercach. W niedzielę rano nasza parafia ugościła śniadaniem Pątników z diecezji elbląskiej. Najedli się i jeszcze na drogę wzięli prowiant. Dziękuję moim Parafianom za ten kawałek chleba, który stał się miłością.

We wtorek z Torunia ruszyły pieszo na Jasną Górę trzy parafianki: Monika, Karolina i Marta.  Piotr – nasz kleryk rusza jutro z Płocka z grupą brązową. Idzie też p. Stasia ze  swoim 27  letnim Synem, który w tym roku pielgrzymuje po raz 25. Gratulacje!

Oni poniosą nas tam. Pamiętajmy też o Nich. Przysyłają pozdrowienia i relacje z wędrowania do Maryi. Będę je zamieszczał w komentarzach pod tym wpisem. Ponieważ nie mają zawsze dostępu do internetu, relacje przesyłają sms-ami. Dziękuję im za to!

Czy pamiętacie swoje pielgrzymowanie?