![\"SONY](\"http:\/\/www.umacieja.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2013\/09\/Remonty_2013_212.jpg\")
<\/a>![\"SONY](\"http:\/\/www.umacieja.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2013\/09\/Remonty_2013_218.jpg\")
<\/a><\/center>\n„Wiejskie parafie to ma\u0142e nieba.” Tak napisa\u0142a pewna osoba w komentarzu pod jednym z pierwszych wpis\u00f3w dotycz\u0105cych parafii w Dulsku. (kiedy\u015b – 3 lata temu!- to ludziom chcia\u0142o si\u0119 jeszcze napisa\u0107 komentarz. Dzisiaj to nawet da\u0107 lajka wydaje si\u0119 by\u0107 nie lada wysi\u0142kiem…nasta\u0142y chyba mia\u0142kie czasy!). Wracaj\u0105c do my\u015bli wyra\u017conej w komentarzu, \u017ce mamy ma\u0142e niebo w naszej wiejskiej parafii, ciekawy jestem na czym to niebo u nas mog\u0142oby polega\u0107? Czyta\u0142em wczoraj kazanie Biskupa P\u0142ockiego na diecezjalnych Do\u017cynkach w Strzegowie<\/a> (zach\u0119cam do lektury), w kt\u00f3rym to nasz Biskup wspomnia\u0142: „m\u0142ody Henryk Sienkiewicz by\u0142 guwernerem, czyli domowym nauczycielem, a przygotowuj\u0105c si\u0119 do matury i podj\u0119cia studi\u00f3w, obserwowa\u0142 \u017cycie wsi, du\u017co czyta\u0142 i podj\u0105\u0142 decyzj\u0119, \u017ce zostanie pisarzem. I temu, czego na mazowieckiej wsi si\u0119 nauczy\u0142, da\u0142 wyraz kilka lat p\u00f3\u017aniej w reporta\u017cu z procesji Bo\u017cego Cia\u0142a, kt\u00f3r\u0105 obserwowa\u0142 z wie\u017cy ko\u015bcio\u0142a \u015awi\u0119tego Krzy\u017ca w Warszawie. Pisa\u0142 tam, co widzia\u0142 z tej wysokiej wie\u017cy: \u201eJakby zgi\u0119ty k\u0142os chyl\u0105 si\u0119 przed Sakramentem \u015bwiat\u0142a i barwiste chor\u0105gwie; z piersi t\u0142um\u00f3w zerwie si\u0119 pie\u015b\u0144 ogromna. […] Dobrze jest czasem spojrze\u0107 z wysoko\u015bci na codzienne sprawy ludzkie, a i na ludzi samych. Jak\u017ce ma\u0142ymi wydaj\u0105 si\u0119, na przyk\u0142ad, niekt\u00f3re nasze znakomito\u015bci miejscowe, widziane cho\u0107by tylko z takiej wysoko\u015bci jak \u015bwi\u0119tokrzyska wie\u017ca […]. O dziwo! Wydaj\u0105 nam si\u0119 robaczkami! Ach! Warszawscy moi czytelnicy, na wy\u017cyny wychod\u017acie, na wy\u017cyny jak najcz\u0119\u015bciej! Stamt\u0105d nie tylko nasze rogatki wida\u0107, nasze ma\u0142omiejskie k\u0142\u00f3tnie i burze w \u0142y\u017cce wody. Tam horyzont szerszy, atmosfera ja\u015bniejsza<\/strong>; w blaskach zachodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca wida\u0107 Wis\u0142\u0119 rodzon\u0105, a tam pola i \u0142\u0105ki, i wierzbowe gaje, i lasy, i bory, i szeroki szmat kraju ca\u0142ego. Na wy\u017cyny, o czytelnicy moi, na wy\u017cyny!\u201d<\/em><\/p>\n
Gdy patrzymy z wysoko\u015bci nieba, wieczno\u015bci, z dystansem do tego \u015bwiata, to wi\u0119cej wida\u0107, horyzont szerszy i atmosfera ja\u015bniejsza…Pan Rysiu, nasz niestrudzony Ko\u015bcielny, wi\u0119kszo\u015b\u0107 \u017cycia przepracowa\u0142 w kopalni. Gdy wr\u00f3ci\u0142 tu w nasze strony na emerytur\u0119, to by\u0142 oczarowany widokiem, \u017ce niebo takie tu pi\u0119kne i horyzont taki wielki.<\/p>\n
Pewnie daleko nam do nieba jeszcze… gdy czytam s\u0142owa kazania do\u017cynkowego na Jasnej G\u00f3rze <\/a>i gdy go s\u0142ucham, <\/a>to widz\u0119, \u017ce bez Komunii, bez modlitwy \u2013 zdziczejemy…<\/p>\n